Wanneer we ouder worden is dit aan het uiterlijk te zien. Bij veroudering zie je veranderingen in verschillende lagen. Er is sprake van botverlies waardoor de vorm van de schedel veranderd, er is verlies van onderliggend vetweefsel en verslapping van huid, spier en steunweefsel. 

Botverlies 
Gedurende het leven wordt er continue bot afgebroken en aangemaakt, ook wel botvernieuwing genoemd. Naarmate we ouder worden wordt er meer bot afgebroken dan dat er wordt aangemaakt. Dit is ook aan de schedel te zien. De oogkassen worden groter, de jukbeenderen vlakken af en het kaakbot wordt smaller. Door deze veranderingen van de schedel is er minder steun aan de bovenliggende vetkussentjes waardoor deze gaan zakken. Hierdoor worden de neuslippenplooi en marionetlijnen dieper en ontstaan de vetzakjes bij de kaaklijn. De huid die over de vetkussentjes gelegen is, wordt minder op zijn plek gehouden waardoor de genoemde tekenen van veroudering nog eens worden geaccentueerd. 

Vetverlies 
Rond de ogen treed vetverlies op, de oogkassen worden groter en het steunweefsel verslapt. Hierdoor ontstaan wallen die een vermoeide uitstraling geven. Het vet op jukbeenderen en wangen neemt ook af waardoor lachrimpels (ook wel de kraaienpootjes genoemd) meer zichtbaar worden en over de jukbeenderen naar beneden lopen. Ook bij de slapen/temporaal ontstaat diepte. Dit geeft een hardere uitstraling en is een teken van veroudering. 

Huidveroudering
Huidveroudering komt door intrinsieke en extrinsieke factoren. De intrinsieke factoren zijn genetisch bepaald. Denk hierbij aan hormonale veranderingen zoals bijvoorbeeld de menopauze of een trage stofwisseling. Intrinsieke factoren kunnen zorgen voor verminderde collageen- en elastine aanmaak waardoor de huid stevigheid verliest. Extrinsieke factoren zijn factoren van buitenaf zoals stress, alcohol, roken en zonlicht. Door de combinatie van deze factoren verslapt de huid en ontstaan rimpels, grove poriën en ouderdomsvlekken.